The War Poets 2: The Hero by Siegfried Sassoon
Favorite Poems translated to Dutch
The Hero by Siegfried Sassoon
Jack fell as he’d have wished,’ the Mother said,
And folded up the letter that she’d read.
‘The Colonel writes so nicely.’ Something broke
In the tired voice that quavered to a choke.
She half looked up. ‘We mothers are so proud
Of our dead soldiers.’ Then her face was bowed.
Quietly the Brother Officer went out.
He’d told the poor old dear some gallant lies
That she would nourish all her days, no doubt.
For while he coughed and mumbled, her weak eyes
Had shone with gentle triumph, brimmed with joy,
Because he’d been so brave, her glorious boy.
He thought how ‘Jack’, cold-footed, useless swine,
Had panicked down the trench that night the mine
Went up at Wicked Corner; how he’d tried
To get sent home, and how, at last, he died,
Blown to small bits. And no one seemed to care
Except that lonely woman with white hair.
De Held, door Siegfried Sassoon
translation N.Visser
De moeder zei, ‘Sjakie stierf zoals hij wilde, volprezen.’"
En vouwde de brief op die ze net had gelezen.
'De kolonel schrijft zo vrindelijk.’ Iets brak
In de vermoeide stem, deze trilde even zwak.
Ze keek half op. ‘Trots op onze gevallen helden
zijn wij moeders,’ wist ze nog zacht the melden.
Daarna vertrok de officier still en versneld,
Hij had het oudje leugens op de mouw gespeld,
Die zij ongetwijfeld in haar hart koesterde.
Want terwijl hij kuchende voorploeterde,
Scheen zachte triomf en trots in haar oog:
Haar dappere jong die als held naar de hemel toog.
Hij dacht aan ‘Sjakie’, nutteloos stom rund,
Die nacht in de loopgraaf bij het Helse Punt,
blies de mijn, en Sjakie was in paniek geraakt,
en gillend stierf hij die zijn plichten had verzaakt,
in vele stukjes gereten, geen mens gaf een snik
behalve dat eenzame vrouwtje met haar trotse blik.
Further Reading
